zutphen

De Zee

Like to run

Getver wat is het koud, brrr. Daar sta ik dan in mijn korte broek en fel gekleurd shirt, klaar voor de start. Ik ren naar mijn auto en klim er in, ook al zo koud, al helemaal met blote benen op het witte leer. Snel motor starten en stoelverwarming aan. Ja ik ben er zo een die pas begint te lopen in de vrije natuur en niet rechtstreeks vanuit mijn achterdeur. Ik moet eerst anderhalve kilometer rijden naar de mooiste bossen van Nederland en daar parkeer ik mijn auto en begin te lopen. Dat ritje daarheen is net lang genoeg voor mij om een nummer van een cd af te luisteren die ik dan keihard uit de boxen laat stromen. Het pept me op, het voert mijn kracht en geeft energie. Als ik het parkeer terrein op rij en de auto op de daar aangewezen plek parkeer, zelfs de natuur is nog strak geregeld in dit land, dan neem ik een slokje water en stap uit. Ik rek en strek niet bij begin maar zet mijn horloge en stuif weg. Nou stuif, rustig drafje, anders kom ik mezelf snel tegen en dan is de rest een lijdensweg. Dus rustig beginnen en als een malloot die eindspurt nemen. Het looppad begint vlak op grindpad en veranderd al snel in graspaden en zandpaden, heuvel op en af. Ik voel mijn benen warmer worden, lekker gevoel want je voelt ook de koude er nog tegen aan slaan maar daar heb ik geen last meer van. Het zijn ook alleen mijn benen maar die het koud hebben, de rest van het lichaam is al warm. De stilte om me heen valt op als ik af en toe een vogeltje hoor fluiten, het tegenovergestelde van de beat in de auto. Ik hoor mezelf ademen maar dat wordt gedurende de loop steeds minder en rustiger. Met een beetje geluk kom ik nog wilde zwijnen of herten tegen. Het is hier elke dag anders. Ik ben al bij het laatste stuk aan gekomen en dat is weer een grind pad van anderhalve kilometer die ik dus sprintend afleg. Bij de finisch druk ik op mijn horloge om de tijd stil te zetten en te kijken wat mijn tijd doet. Niet slecht, maar uiteindelijk gaat het daar niet om, het is een extra motivatie. De grootste motivatie is en blijft dat ik vrijwel elke dag een rondje kan rennen door praktische gezien mijn eigen achtertuin.

klinisch dood

Kreeg de opmerking dat mijn blog klinisch dood was, en zo voelt het ook een beetje. Ik heb al een tijd niet geschreven en dat heeft met meerdere factoren te maken. Maar vooral met inspiratie als je dat al nodig hebt om iets als je gevoel of gedachtens neer te zetten op papier. Er is te veel afleiding om me vervolgens bezig te houden met andere dingen. Ik beloof beterschap, maar vanavond nog niet

opruimen

Ben begonnen met opruimen zo twee dagen voor het einde van het jaar. opruimen en inpakken eigenlijk. Leek mij een mooie tijd om daar nu mee te beginnen en dan een nieuw begin te maken of iets dergelijks. Wat een rotzooi komt er vrij als je werkelijk gaat opruimen en niet zoals wij de afgelopen jaren hebben gedaan, de boel verplaatsen en compacter opslaan. Gewoon weg als je er al 2 jaar niet meer naar gekeken of gezocht hebt. Dat gaat de leidraad worden in mijn opruim woede die overigens steeds erger wordt. Met een beetje mazzel vertrek ik hier met 3 dozen, 2 fietsen en mijn golfset. Whatelse do you need in life? Maar goed zover is het nog lang niet als ik zo om me heen kijk. Wij hebben een zolder die we niet meer gezien hebben sinds een jaar of wat en alles wat we kwijt moesten werd zeg maar van af de deuropening op de zolder gekieperd. Dat veroorzaakt een puinhoop kan ik u zeggen. Er liggen allemaal lapjes en bollen wol van een oude hobby, jaren administratie mappen en papier, oud speelgoed en kleding, diverse opgeslagen meubelstukken en een hele geschiedenis aan fotos, schilderijen, beeldhouwwerkjes enz. En dan ook nog 8 koffers, je kunt er nooit genoeg hebben. Oh en de campingspullen voor 3 personen tot in detail verzameld en al 8 jaar niet meer gebruikt omdat we toen besloten hebben dat camperen toch niet helemaal ons ding was. Anyway, het gaat er nu allemaal uit en sommige dingen hebben al een nieuwe eigenaar en andere dingen kunt u vinden op marktplaats of in de container die binnenkort aan de voorkant staat van het huis. Ik heb ooit eens een container besteld en die volgegooid met onze oude keuken omdat ik die niemand meer kado heb kunnen doen. Echt waar, de volgende dag was de container volledig leeg. En zo heb ik deze dan ook maar weer op laten halen. 122.- Euro.
Maar goed ik begin dus vandaag boven in en werk mijn weg naar beneden om dan uit eindelijk de kelder uit te ruimen. Best een klus nog in 2 dagen.

sneupop

Sneupop: sneeuwpop waarbij de dooi is ingetreden

bioscoop

Niets fijner dan zo’n pluche rode zaal met vloerbedekking tegen de muur tot op ooghoogte en al een beetje gedempt licht, binnen lopend en allemaal lege opgeklapte stoeltjes te zien van een middelgrote bioscoopzaal. Toch mag je niet kiezen waar je wil zitten omdat het kaartje wat je kocht rij 4 stoel 5 en 6 zegt. En voor de zekerheid om problemen te voorkomen ga je dus op die plekken zitten terwijl je weet dat de zaal bij lange na niet vol geraakt vanavond. Ik ben altijd te vroeg bij alles, nou ja, bij bijna alles dan. Dus zo ook deze avond en stapte als eerste de zaal binnen. De schoonmakers hadden de ruimte net koud verlaten dus het zag er weer geweldig uit. Toch zijn er een aantal dingetjes die mij irriteren of gewoon waar van ik denk moet dat nou. Ten eerste wat ik al zei, de zaal geraakt niet vol dus uiteindelijk zit je met 37 man links achterin de zaal op een kluitje. Ten tweede ben ik altijd net geheel geinstalleerd in mijn comfortabele stoel en dan moeten er nog mensen langs omdat die in de hoek zijn verwezen. En ten derde, de laatkomers. Die komen meestal binnen als de film al begonnen is en u raad het al, ze zitten altijd net in de rij voor u zodat wanneer die geinstalleerd zijn het begin van de film volledig aan u voorbij gegaan is. Desalniettemin zat ik deze week al voor de tweede keer in de bioscoop, iets wat ik de afgelopen 4 jaar misschien maar 4 keer heb gedaan. En ik vraag mij af waarom ik zo weinig in de bioscoop heb gezeten de laatste jaren want het is ondanks de minpuntjes voornamelijk toch erg leuk.

eet en kookpartner gezocht!

Geen reet aan vind ik het. Nu al niet meer. Ik heb het over koken voor jezelf. Ten eerste, wat kan ik eten, ik zeg “kan” omdat “moet” over komt alsof het moet en ik niet wil, maar dat is niet waar want ik eet heel graag, je ziet het niet aan me maar ik ben gek op eten en vooral lekker eten. Italiaans, Mexicaans, Spaanse tapas, Sushi of gewoon een steak of een lekker stuk in de oven op de vel gebakken zalm en knapperig maar zacht van binnen gebakken rosevalaardappeltjes. Het water loopt al uit mijn mond. Drinken hou ik ook van trouwens, een lekker goed glas wit of rood hierbij is zo fijn.
Maar goed, in je eentje is de lol er toch een beetje af voor mij, juist het samen koken of in iedergeval gezelschap hebben bij het koken is leuk.
Dus voor vanavond is het gewoon gebakken aardappeltjes met broccolie en patinaak geserveerd met een hamburger en gebakken champignons van het huis. Daarnaast een franse pinot noir uit de Bourgogne (die ik al half leeg heb gedronken bij de voorbereiding van het eten en dit schrijven) en een creme brulee(tje), (voor mij is het altijd te weinig dit goddelijke toetje vandaar het verkleintoevoeginkje) na. En dan het ergste, de afwas in mijn eentje. Denk dat ik het maar laat staan tot morgen, ziet niemand en niet meer gedaan sinds dat ik 19 was.
eet smakelijk alle.

alleen

hm, en toen moest ik het alleen doen. Blijft vreemd. Ze komt wel terug en we moeten wel verder maar nu is ze 3 weken weg. Voor het eerst die dagen die gaan komen, ga ik meemaken zonder haar. Met de kerstdagen was ze er nog wel, maar leuk is anders natuurlijk. Anyway, ze is weg voor 3 weken, ik run de tent hier in m’n eentje en hoop toch dat ze een goede tijd heeft daar waar ze heen is. Dat wou ik ff laten weten.

Merry Christmas

Het is een witte kerst, Merry Christmas to you all.